Drugs
Een lijntje coke, een bolletje bruin of een pilletje met een dolfijntje. Ik weet waar ik deze drugs zou kunnen kopen, maar ik heb ze nog nooit gebruikt. "Begin er ook vooral niet aan," zegt Jan Kelders tegen mij. "Dan ben je maar saai, het leven is niet leuker met drugs". Kelders kan het weten. Hij gebruikte 25 jaar drugs, van hasj tot cocaïne en heroïne, en heel veel alcohol.
Jan Kelders vertelt in Soeterbeeck zijn levensverhaal. Hij begint als tiener in de jaren zestig met softdrugs en tripmiddelen. Op zijn 44e wordt hij wakker onder een viaduct, naast hem zijn die nacht twee bevriende medegebruikers overleden. Hij besluit te stoppen.
Om het verhaal van Jan Kelders in beeld te brengen, had ik drugs nodig. Beelden van cocaïne, heroïne en pillen. Ik kocht poedersuiker, kardemon-poeder en wat felgekleurde snoepjes. Samen met wat aluminiumfolie, een theelepeltje, een aansteker en een plastic zakje "net echt".
De "drugs" worden gefilmd.
Fideofolk - Deel 2
Vandaag is het dan zover. Mijn ouders zijn te zien in Fideofolk van Omrop Fryslân. Er heeft een persbericht in de plaatselijke krant Friso gestaan, en heel Workum zit ongetwijfeld voor de buis. Ik heb zelf de beelden gefilmd, zie deze weblog onder datum 5 november. De montage (het knippen en plakken) is gedaan door de makers van Fideofolk.
Mijn doel is geweest om een potret van mijn ouderwordende ouders te maken. En om te laten zien hoe ze, ondanks hun afnemende mobiliteit, genieten van het buiten zijn. Op de site van de Friese omroep staat een aankondiging, hier is de link: Fideofolk. Via deze site is de uitzending ook nog een week online te bekijken. Klik op "Besjoch Fideofolk ôflevering 5 on-line". Wat vind je van het filmpje? Ik ben benieuwd! Reageer via deze weblog door te klikken op "comments". 
Mem op de scootmobiel voorop.
Geen last van andermans religie
Als ik een vrouw in boerka door Utrecht zie lopen, dan schrik ik. Een boerka staat voor mij symbool voor onderdrukking van vrouwen. Maar een verbod op de boerka, waar minister Verdonk vandaag voor pleit, vind ik geen goed idee. Ander voorbeeld: De assistente van mijn huisarts draagt een hoofddoek. Geen enkel probleem, de hoofddoek is een uiting van haar geloof. Mensen die zich ergeren aan kerkklokken op zondag-ochtend? Wat een onzin! Het is een mooi tijdstip om op te staan.
Op 21 november gaat Soeterbeeck over de stelling: Ik wil geen last hebben van andersmans religie. Ik interviewde Secil Arda, de nummer 5 op de lijst van EénNL. Arda ergert zich aan de tolerante opstelling van Nederland. Een lerares of ambtenaar met hoofddoek? Een luide oproep tot gebed vanuit de moskee? Vrouwen die geen lid mogen worden van de SGP? Een verbod op alcohol tijdens een multicultureel feestje? Arda is ertégen. Een kruisje om je nek als uiting van het geloof? Dat mag nog net, als het kruisje maar niet te groot is.
Secil Arda op campagne in Enschede: Verbied de boerka!
Vox pop
Het Latijnse “vox pop”, oftewel de stem van het volk, is een veel gebruikte manier om een reportage te maken. Verslaggever en cameraploeg gaan naar een drukke plek, om willekeurige mensen te interviewen. Vox pop wordt vaak gebruikt als een onderwerp erg leeft bij het volk, zoals bijvoorbeeld de benzineprijzen.
Vox poppen is leuk. Niet iedereen wil voor de tv geïnterviewd worden, en ik moet dus mensen verleiden om mee te doen. Vervolgens is het afwachten of mensen iets zinnigs zeggen. Al kan een onzinnig antwoord ook erg leuk zijn. Omdat de reportage een afspiegeling van de bevolking moet zijn, is bij vox pop de balans tussen man/vrouw, allochtoon/autochtoon en jong/oud belangrijk. Het lastigst is het om een oudere allochtone vrouw voor de camera te krijgen.
Voor de uitzending met voormalig minister Donner maakte ik een vox pop-reportage in Enschede. Om de Twentse tongen los te krijgen nam ik een kartonnen Donner mee. “Wie is dit? Waar kent u hem van?” De antwoorden zijn te zien in Soeterbeeck van 14 november.
De kartonnen Piet-Hein Donner ziet er goed uit.
Aan de andere kant
Omrop Fryslân brengt sinds kort het programma Fideofolk op tv. Hierin vertellen amateur-filmers hun eigen verhaal met een professionele camera van de Omrop. Het leek mij een mooie gelegenheid om een portret van mijn ouders te maken, èn om een keer zelf te filmen. Normaal gesproken werk ik met een cameraploeg, maar steeds meer verslaggevers filmen zelf. Dit heet CamJo (camera-journalist).
Onderwerp van mijn filmpje: Mijn ouders tijdens een fietstocht door het Workummer Nylân. Mijn moeder op de scootmobiel en mijn vader op de fiets. De presentatrice van Fideofolk, Renate Kuivenhoven, kwam voor het programma naar Workum. Ze wilde weten waarom ik mijn ouders wilde filmen en wat ik in het dagelijks leven doe. Best raar om zelf geïnterviewd te worden, en aan de andere kant van de camera te staan! Uitzenddatum: 27 november, Omrop Fryslân, alleen te ontvangen in Friesland.
Presenatrice Renate Kuivenhoven op de bank bij heit en mem.
De "drugs" worden gefilmd.
